چرا مثل گذشته ( دوران کودکی و نوجوانی) شاد نیستیم؟

اگر به زمان کودکی، نوجوانی، دبیرستان یا حتی دانشگاه خود برگردیم؛ می بینیم که شادتر بودیم و بیشترین خاطرات خوش و لذت ها را در آن روزگار تجربه کردیم؛ بعبارت دیگر حال دل مان خوش تر بود.

این روزها زیاد می شنویم که افرادی حاضرند همه تجربیات و دست آورد های خود را بدهند تا به آن دوران برگردند.
واقعا چرا؟؟
از یک سنی که گذر می کنیم؛ می بینیم که خیلی بهانه گیر و ملول شده ایم؛ دیگر مثل گذشته شاد نیستیم و هرچقدر به درجات و دستاوردهای بالاتری می رسیم، باز هم از آن راضی نیستیم. چرا؟

پاسخ:
اگر به دوران کودکی و نوجوانی خود برگردیم، یادمان می آید که در آن دوران هر شب فقط برای فردای همان روز برنامه ریزی می کردیم و نه بیشتر.
به عبارت دیگر حواسمان فقط به چگونگی انجام کارهای مربوط به همان روز بود.
مثلا اگر قرار بود فردا شب مهمانی برویم، خیلی خوشحال بودیم و به هیچ چیز دیگری فکر نمی کردیم.
یا اگر امتحانی داشتیم تمام فکرمان درس خواندن برای گرفتن بهترین نمره بود.

پس کافیست امروز هم برنامه های همان روز را اجرا کنیم، تا حالمان خوب شود؛ زیرا:

– با هر یک قدم مثبت، انرژی بیشتری خواهیم یافت.
– نگرانی آینده حال خوش امروز را خراب نخواهد نمود.

به یاد داشته باشیم:
– ما در طی عمر خود قرار نیست کار خاص و خارق العاده ای انجام دهیم؛ فقط اگرکارهای کوچک خود را در هر روز درست و با علاقه انجام دهیم، می بینیم که حالمان بهتر و بهتر می شود.
– در مورد آینده هم فقط کافیست اهداف و چشم اندازهایمان را ( آن هم فقط یکبار ) بنویسیم.

پس کافیست تصمیم بگیریم کارهای هر روز را درست و دقیق انجام دهیم و برای فردا نیز برنامه ای زمان بندی شده داشته باشیم.

با این دو سوال، پیشرفت گام به گام خود را از درون احساس خواهید نمود:
– آیا اجرای برنامه های امروزتان درست و رضایت بخش بود؟
– فردا چه کارهایی را به ترتیب اولویت باید انجام دهید؟

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *